Dromen najagen…. 🍀

Vandaag ging ons alarm wel érg vroeg: 5.45u! Tijd om wakker te worden! 🔔⏰

Niet dat we zo vroeg weg moeten hoor! Neenee, Nederland voetbalt vanochtend! 

Nou ja, vanmiddag voor jullie, maar hier in Canada moet Corne een tandje bijzetten wil hij de wedstrijd kijken…

Hij was in elk geval niet voor niets zo vroeg wakker: 🇵🇱 1-2 🇳🇱 Yeah! 🙌🏼

.

En nu we toch wakker zijn, gaan we maar rijden hè! 

Onze boot gaat pas om 11u, dus we zijn ruim een uur te vroeg, maar dat geeft niet. Waarschijnlijk kunnen we nog wel ergens koffie drinken tot het tijd is om aan boord te gaan. 

.

.

En wat blijkt: we kunnen met een eerdere ferry mee! En deze gaat over een kwartiertje! 😃

.

.

We reizen vandaag naar het exotische Chilliwack! Zo’n grappige plaatsnaam! 😂

En daarmee laten we dus de eilanden achter ons…

.

Was het de moeite om deze overzet te maken? ZEKER!

We hebben toch weer een andere kant van Canada gezien… Een soort van “vakantie-vibe-Canada” 

Zouden we iets veranderen aan onze route? 

Ja, toch wel: Campbell River zouden wij overslaan. En niet omdat het (wat mij betreft) een “horror-hotel” was, maar eerder de route er naartoe. Niet super speciaal rijden én, als je gaat researchen: er is niet super veel te doen behalve (opnieuw) op “Wildlife tour” gaan….. 

Tja, en hoeveel walvissen of beren kan een mens zien hè? Lekker decadent hè?! 🙈Blijkbaar zijn we al een beetje verwend….
Versta me niet verkeerd hè: het blíjft leuk, maar niet voldoende variatie wat ons betreft! 🤷🏼‍♀️

.

.

Zouden we nóg iets veranderen aan ons verblijf op Vancouver Island?

…………….. ja …………………..

.

Corne zou besluiten om niet meer vóóraan in de boot te gaan zitten bij het walvis-spotten.

…..

Dit vereist enige uitleg, dat snap ik.

Dus hier komt ie: 

Bij onze walvis tocht, 3 dagen geleden, in Tofino, is er iets misgegaan… 

Op een bepaald moment kwamen we in wel érg heftig water terecht, en zag ik Corne plots een meter de lucht invliegen en daarna met een klap op de boot terechtkomen.

Ik zag meteen dat er iets niet goed was….

Hijzelf wilde dit eerst niet in het verslag, Corne is een bikkel. 

En dat zeg ik niet als grap. 

Hij is de uitzondering op de regel dat mannen bijna doodgaan als ze een griepje hebben. 

Nee, Corne klaagt nooit. 

Maar ik ken hem goed genoeg om te zien dat het niet helemaal ok is…. en het zal ook verklaren waarom we het de laatste dagen HEEL rustig aan doen. 🥹

Geen “hike tochten” voor ons. 

Al eens makkelijker de auto nemen. 

Of zoals vandaag: vanaf de ferry rechtstreeks naar ons hotel waar we het even rustig aan moeten doen. 

.

Hij heeft al 3 dagen best wel last van z’n onderrug, en we waren even aan het bekijken hoe we dit gingen afhandelen.

Voorlopig behelpt hij zich met ibuprofen, maar als we weer thuis zijn moet hij dit toch even laten onderzoeken…. 

.

Dus vandaar, vandaag niet heel veel spectaculairs meegemaakt... 

🤷🏼‍♀️

.

Of ho! Wacht eens even! 

Toch wel! 

Als we de ferry verlaten zien we plots een arend!! Tenminste, we dénken dat het er een was!) 

En niet zomaar in de lucht hè! (Zo hebben we er al enkele gezien hier in Canada!) 

Neeee, deze zat gewoon op een lantaarnpaal, langs de weg! Spectaculair gezicht! 

Ík verkies om te geloven dat het effectief een arend was, want de arend “symboliseert vrijheid en moed. Hij spoort je aan om je aangeboren kracht te omarmen en onbevreesd je dromen na te jagen.”

Wel, met Corne z’n tegenslag komt dit mooi van pas zeg ik! 🍀🥰